Heb jij dat ook wel eens?
Dat je hart helemaal volloopt als je iemand in zijn/haar tere menselijkheid ziet staan? Vandaag bij de kassa. Aldi. Zij in zwart trainingspak met verticale luipaardenprint biesjes op armen en benen. Op flip-flops terwijl het hondenweer is.
Ze had een tweeliterfles sinas en een kilo kruidnoten op de band
liggen. Haar gezicht zag ik niet, maar wel haar gitzwarte krullen die
tussen haar schouderbladen prachtig lagen te glimmen. Ze was fors. Dik
eigenlijk. Veel te dik.
De hipster achter de kassa veegde de suikers en koolhydraten over de scanner. ‘Een negenenzeventig. Pinnen?’ Nu kon ik haar oogverblindende gezicht zien. Een gave olijfkleurige huid met grote diepbruine ogen er in, die naar beneden keken. Veertien jaar oud? Vijftien misschien? Moeilijk te schatten.
Ze keek de baardige jongen niet aan en knikte. Uit haar (zebraprint) portemonnee haalde ze haar pasje en betaalde. De vader in mij wilde haar adviseren om minder energierijke rotzooi te gaan eten als ze zo meteen weer neer zou zijgen om verder te Netflixen.
De man in mij zag voor zijn geestesoog een Eva in de Aldi met ruimzittende kleding die zij in de toekomst wellicht gaat dragen.
De tijd stokte even. Zij bleef staan. De hipster hield zijn hand boven de bonnenprinter. ‘Bonnetje?’ Het meisje zei met heel haar hoofd en krullenbos nauwelijks zichtbaar ‘Nee’.
Twee lange seconden stond alles stil. Ik wilde een pepernoot zijn tussen al die andere in haar kiloverpakking en met haar mee. Die pepernoot zijn die ze weer terug in de zak zou doen zodat ze een salade kon gaan maken.
De band ging weer lopen en zij slofte op haar slippers weg. De regen in. Ik stond daar in mijn natte poncho en met mijn verregende kop bij de kassa-hipster. En zag al mijn suikers, koolhydraten én alcohol over zijn scanner gaan. ‘Bonnetje?’ ‘Ja. Graag.’
Ik keek naar buiten of ik haar nog zag. Niet. Alleen maar rijen autolichten op weg naar het natte weekend en een droog nest. Mijn hart voelde weer normaal. Halfvol.
Ik vroeg me af, of zij de gedachte had kunnen hebben om een van de chocolade omhulde pinda’s te zijn in een van de twee zakjes die ik gekocht had. Eerlijk gezegd denk ik van niet.
De pepernoot in haar zak die ik had willen zijn, zou waarschijnlijk op de grond vallen. Tussen kattenharen en daarna met een boogje een prullenmand in.
De hipster achter de kassa veegde de suikers en koolhydraten over de scanner. ‘Een negenenzeventig. Pinnen?’ Nu kon ik haar oogverblindende gezicht zien. Een gave olijfkleurige huid met grote diepbruine ogen er in, die naar beneden keken. Veertien jaar oud? Vijftien misschien? Moeilijk te schatten.
Ze keek de baardige jongen niet aan en knikte. Uit haar (zebraprint) portemonnee haalde ze haar pasje en betaalde. De vader in mij wilde haar adviseren om minder energierijke rotzooi te gaan eten als ze zo meteen weer neer zou zijgen om verder te Netflixen.
De man in mij zag voor zijn geestesoog een Eva in de Aldi met ruimzittende kleding die zij in de toekomst wellicht gaat dragen.
De tijd stokte even. Zij bleef staan. De hipster hield zijn hand boven de bonnenprinter. ‘Bonnetje?’ Het meisje zei met heel haar hoofd en krullenbos nauwelijks zichtbaar ‘Nee’.
Twee lange seconden stond alles stil. Ik wilde een pepernoot zijn tussen al die andere in haar kiloverpakking en met haar mee. Die pepernoot zijn die ze weer terug in de zak zou doen zodat ze een salade kon gaan maken.
De band ging weer lopen en zij slofte op haar slippers weg. De regen in. Ik stond daar in mijn natte poncho en met mijn verregende kop bij de kassa-hipster. En zag al mijn suikers, koolhydraten én alcohol over zijn scanner gaan. ‘Bonnetje?’ ‘Ja. Graag.’
Ik keek naar buiten of ik haar nog zag. Niet. Alleen maar rijen autolichten op weg naar het natte weekend en een droog nest. Mijn hart voelde weer normaal. Halfvol.
Ik vroeg me af, of zij de gedachte had kunnen hebben om een van de chocolade omhulde pinda’s te zijn in een van de twee zakjes die ik gekocht had. Eerlijk gezegd denk ik van niet.
De pepernoot in haar zak die ik had willen zijn, zou waarschijnlijk op de grond vallen. Tussen kattenharen en daarna met een boogje een prullenmand in.
Reacties
Een reactie posten