Doorgaan naar hoofdcontent

Kiezen





Kiezen

Ik kies er nu even voor om als een GJB Hilterman tot u te spreken. Voor degenen die GJB niet kennen (en die waarschijnlijk GHB lezen): dit is een soort van allesweter die in de vorige eeuw beschouwelijk over de toestand in de wereld mompelde. Een ouwe zak die je bijna door de radio heen kon ruiken. Naar gemorste wijn op een doorrookt Perzisch tafelkleedje. https://youtu.be/dUCLZA51-H0. Maar lees gerust verder. Je neemt er iets uit mee dat je leven in een ander daglicht zou kunnen plaatsen. Neem alleen al de volgende zin: 



Als mens zijn we eigenlijk niet meer dan toevallige mutanten, van een uit de zee gekropen reptiel.
Een pakketje watermoleculen bij elkaar gehouden door wat calcium, vetten en eiwitten. We danken het aan een inslag van een meteoriet, 60 miljoen jaar geleden dat we niet opgevreten of terug in de modder gedreven zijn door dinosauriërs. Hersenen kregen we, de klodder vetten en eiwitten waar stroompjes doorheen snellen. Ze lieten ons patronen herkennen waardoor we problemen op konden gaan lossen. Landbouw bedrijven zodat we voedselvoorraden, dorpen, steden konden creëren. Ze laten ons wiskunde begrijpen waarmee de mensheid de natuurwetten tart. Ze laten ons verbeelden. Als we bijvoorbeeld een ambulance door de stad horen gieren, kunnen we ons voorstellen dat onze geliefde bloedend onder een stadsbus ligt. We kunnen hier zeer angstig of verdrietig van worden. Maar worden direct boos op deze geliefde wanneer ze alsnog thuis komt. Te laat, dronken misschien of onder invloed van GHB....

Bent u er nog? 

We kunnen opgewonden raken over de kans dat er leven is op onbereikbaar verre planeten. We willen het ontdekken en hopen dat het intelligent is, moreel verder ontwikkeld dan wij zijn. Nieuwsgierig zijn we naar hun Goden en leiders als ze die hebben. Voeren ze oorlog of zijn ze daar al voorbij? Hoe gaan ze met schaarste om? Kunnen ze 'Tell me why hi jaaaaaai...' net zo als Bronski Beat zingen? Zijn er ook types als Geert Wilders daar in die verte. Zijn er ook optimisten die Carnaval vieren en pessimisten die zich verenigen in het zuurvlees zoals de vijftig Plus aanhang dat doet?

Wat we zeker weten is dat er water moet zijn om te kunnen leven in het buitenaardse. En methaan in een dampkring want levende wezens laten scheten...

Met de benauwder wordende ruimte op aarde, verlangen sommigen te weten of het ginds beter is. Zij hopen op bewijs voor de mogelijkheid dat daarginder alles paradijselijk is. Dat de aliens niet de fouten maken waar ons blauwe knikkertje aan ten onder dreigt te gaan.
We smachten naar een voorbeeld waar domheid, hebzucht en pessimisme niet verblinden zoals dat ons hier en nu doet. Ik verlang naar superslimme en moreel perfecte aliens. 

Het punt dat ik wil maken is dit;

De evolutie stokt. We zijn nog te beperkt in onze vermogens om echt intelligent te zijn en samen te werken aan een harmonieuze habitat. Ruimte en respect voor iedereen is een heel erg slim idee. Maar mensen zijn net iets te dom teneinde hun ondeugden te ontstijgen. En dan toch weer net iets te slim omdat we weer recht kunnen lullen wat toch echt wel krom is. 

We gebruiken onze zintuigen niet goed genoeg om in alle rust te luisteren naar wat er gezegd wordt. Iemand zegt iets en al bij de eerste komma dringen meningen, emoties, aannames zich langs de huig de praatzieke mond uit. We zien de ander niet echt zoals die is, maar wat we uit eigen ervaring gewend zijn te zien. We zien dingen in de ander die we in onszelf niet verdragen. 

Verblind door overtuigingen en geloof in het eigen gelijk, kruipen we blatend (waarvan akte), van de baarmoeder naar onze urn of ons graf. We hopen er in die kosmisch korte flits een beetje betekenis aan te geven. Door lief en goed te zijn. Een gezin te stichten met al even lieve maar gemankeerde nakomelingen. Door te vergaren en bewaren. Meer te bezitten, meer te kunnen, meer te doen dan de andere dolers om ons heen. 



Daarom vraagt deze incomplete doler zich af:

Kunnen we het hier op aarde niet eerst eens een beetje gezelliger maken voordat we de rest van de kosmos over de rooie gaan helpen? 
Is het misschien een taalkundige instinker dat Eigen, Rijk, Ouder, Joden, en Christen eindigen op D.O.M? Dat Is eindigt op L.A.M. Zou het kunnen zijn dat in de zielige onbegrepen leegte in je hoofd, God, Genot en Geilheid komt gekropen. Zodat we ons niet aan ons eigen spiegelbeeld vervelen? Waarom zouden we keihard consumeren en werken om in een iets grotere schelp te wonen. Te paren met een wijfje met nog rodere lippen. We zijn gemankeerde brabbelaars. Ja vooral ik ook! En jij leest mijn gebrabbel. Duh! 

Een paar voorbeeldjes van menselijk falen:

We ontkennen de opwarming van de aarde door menselijk handelen, terwijl wetenschappers de feiten onomstotelijk neerzetten. Toch willen we nóg goedkopere vliegtickets om de ongerepte uithoekjes van Moeder Aarde  op onze Apple apparaatjes te krijgen. 

We mogen meepraten over onze toekomst door democratisch stemrecht, maar we kiezen vooral voor het eigenbelang op de korte termijn.

We zijn verontwaardigd als we een dier zien lijden door bewust menselijk
handelen, terwijl we mishandeld dierenvlees in kiloknaller verpakkingen kopen. 

We willen allemaal rijker worden met een zo klein mogelijke inspanning, maar we haten belasting ontwijkende bedrijven, graaiende managers. 

We strijden mekkerend om het recht op goede zorg, betrouwbare justitie, veilige wegen en eerlijke rechters maar zeiken over een redelijke belastingbijdrage.

We haten de super rijken op aarde, maar we blijven wel de producten kopen die zij maken of waar ze in beleggen. Een revolutie begint bij de boycot daarvan. Eerst ff de Staatsloterij winnen...

We vinden dat we de arme mensen moeten helpen in ons eigen land omdat ze geen wasmachine of internet hebben en laten mensen buiten onze landsgrenzen doodgaan van de honger en dorst. 

We verketteren onze leiders omdat ze niet voor iedereen helemaal de perfecte oplossing bieden, maar zijn zelf te lam om een pootje uit te steken voor een betere wereld. 

We blijven eigenwijs doen wat we altijd al deden omdat we vinden dat de anderen eerst maar eens moeten veranderen.

Geef het dus maar toe. Ook jij bent een gemankeerde en in beperkingen denkende mutatie van een pissebed. En dat is helemaal niet erg. Je kunt namelijk kiezen om je te ontwikkelen. Nieuwe dingen te proberen die behalve nuttig voor jezelf zijn, ook bijdragen aan mens, milieu en toekomst van de wereld. 

Pas dan heeft het zin om raketten en ruimteschepen te bouwen waarmee we de kosmos gaan verkennen. Want zeg nu zelf. Zit je ergens op een planeet met drie zonnen tegelijk op je bruine kop aan je koele fruitdrankje, komt er een gemankeerde reclame maken voor iets dat je niet nodig hebt. 
Wat heeft het dan allemaal voor zin gehad? 

Denk na. Denk dan nog eens na. Kijk eens door een sterrenkijker de diepte van het universum in. Twijfel. En denk na of je kiest. En kies. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Power to the Pooperd

  Power to the Pooperd: Of, hoe we met knippen en kakken onze onmacht verminderen. Nog een paar dagen te gaan voordat Circus Trump begint. Kan dat goed gaan? Nee. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en wij staan er machteloos bij. Het is namelijk niet ons land, niet onze cultuur en niet onze president. Maar we gaan het merken omdat hij een uiterst machtige politieke hooligan is. Met een gewapende, door ressentiment bezeten en een in boosheid gemarineerde F-side. En toch kunnen we iets doen vanuit onze kleine leefwereld hier in de Nederlanden. Daarover later meer.    Tulpen uit Amsterdam, Narcisten uit Washington Maar eerst, zou jij rustig ademhalen bij een zelfingenomen miljardair, die zijn dolle aanhangers het parlement liet bestormen omdat hij zijn herverkiezing verloren had? Een leider die de democratie in het gezicht uitlacht door staatsgeheimen te ontvreemden. Een narcist die desinformatie en leugens verspreidt, het land tot op het bot verdeelt zodat hij al...

Hier en Nuenen

Hier en Nuenen   Een zoektocht door de paden van mijn herinneringen. De foto hierboven laat de Oude Dijk in Nuenen, ergens in 1966 zien. De pony waar mijn oudere broer Jos op zit hoorde bij onze neven en nichten van de familie van Deurzen. Ik houd de teugel van het kleine paard vast, op instructie van papa, die met een Ilford camera het juiste perspectief zoekt. Daardoor zie je het zandpad naar de horizon vernauwen op deze lenteochtend. Een zondag. Want de kleren zijn netjes, en vader heeft tijd. De rest van de week werkte hij als typograaf in een drukkerij. De boombladeren zijn nog niet helemaal uitgelopen. En verderop groeit brem en hop. Klaprozen en korenbloemen waar hommels, meikevers en vliegende herten overheen zweven. De flarden van mensen en gebeurtenissen die mij dierbaar zijn schrijf ik hier  op. Uit liefde voor dat boerendorpje dat Nuenen ooit was. En de veelal fijne gedachten aan de mensen die ik op mijn pad tegen ben gekomen. En ook vanuit het besef dat ...

Ode aan mister Palar

  Volgens de wetenschap (en de Disney film ‘Inside Out’) is er in ons brein een prachtig geheugen- systeem geëvolueerd. Het voorziet herinneringen zorgvuldig van een labeltje plus een routekaart naar de opslag- en bewaarplaats. Wonderlijk! Er worden herinneringen aangemaakt, die een leven lang beschikbaar blijven voor ons bewustzijn.    Grijze pap (De voor jou) belangrijke gebeurtenissen sla je in aparte pakketjes op. Ze gaan via het werkgeheugen naar de sorteerafdeling om een nachtje af te koelen. Soms komen ze langs tijdens de beeldenstorm van een droom terwijl je slaapt. Wanneer herinneringen de moeite waard zijn voor jouw toekomst, worden ze doorgestuurd naar de afdeling kwaliteit. Hier vindt een ingenieus en bijna volledig geautomatiseerd (onbewust) sorteerproces plaats.  Een aantal herinneringen wordt gekoppeld aan leerprocessen die een bewust doel hebben, zoals een (vreemde) taal leren spreken en schrijven, een brommer opvoeren of karate beoefenen. En da...