Doorgaan naar hoofdcontent

Te kleine Prince



Hoe belemmerende overtuigingen een rock ster tot ruimte stof kunnen maken

Waar was jij op 21 april 2016 toen je hoorde dat Prince overleden was?
Waarom hij? Wat was er gebeurd?

Facebook stroomde direct vol met verdriet. Nu sneeuwde het pas echt in april. Nu wisten we hoe een wereld zonder Prince een leeg universum is.


In 1984 beschouwde ik Prince als een opgewonden narcistisch fatje. Toch kocht ik een kaartje voor een optreden van de poseur en zag hem in 1992 live in Maastricht. Er vloeiden tranen van verwondering uit mij en wilde daarna alles over hem weten. Hij had in twee zinderende concert uren een nieuwe overtuiging bij me aangebracht. 

Ik leerde dat Prince klein was: één meter acht en vijftig. Hij zou altijd schoenen met hakjes dragen. Kennelijk was hij in het verleden gepest om zijn lengte. Een Grootheid met een klein lichaam. So what?

Die door pesten ingepeperde kleinheid zat bij hem zo diep, dat hij zijn gehakte laarsjes altijd wilde dragen. Tijdens optredens en daarbuiten. Zijn heupen versleten hier door en werden pijnlijker. Prince wilde er niet aan geopereerd worden. Zijn Jehovageloof verbiedt namelijk bloedtransfusies.
Het belette hem niet om krachtige pijnstillers te nemen. Hij raakte verslaafd aan Fentanyl. Het kenmerk van Fentanyl is de hunkering en de dunne lijn tussen werkzame- en overdosis. Het blijkt dat een overdosis Fentanyl hem fataal is geworden. 



Prince, die op muziekgebied de grootste is in alles dat je kunt bedenken, voelde zich altijd te klein.

Ik durf er bijna gif op in te nemen dat zijn diehard fans bereid zouden zijn hun onderbenen  te amputeren, alleen om Prince groter te laten zijn in hun gezamenlijk wereld. Maar ook dat zou niet geholpen hebben om dit lot te keren. Overtuigingen zitten meestal onveranderbaar diep.

De Kleine Prins uit het boekje van de Saint Exupéry leert met het hart te kijken zodat hij de dingen in hun ware aard kan zien. Wat zou het mooi geweest zijn als Prince had kunnen ervaren wat de harten van zijn fans zien. Dat had hem kunnen dragen. Misschien wel naar een plek waar heupoperaties hem van pijn en medicijnen hadden verlost. Naar een toekomst waar we nog lang van een zeldzaam lieve artiest hadden mogen genieten.

Mensen kunnen het besluit nemen om naar de mooie kanten in mensen te zoeken. Het maakt pesten meteen een stuk lastiger. Ook jij kunt een denkbeeldige kikker kussen en een prins maken van iemand in jouw omgeving. Iedereen heeft een goddelijke vonk. Zoek die. Doe het voor Prince. Doe het voor de toekomst.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Power to the Pooperd

  Power to the Pooperd: Of, hoe we met knippen en kakken onze onmacht verminderen. Nog een paar dagen te gaan voordat Circus Trump begint. Kan dat goed gaan? Nee. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en wij staan er machteloos bij. Het is namelijk niet ons land, niet onze cultuur en niet onze president. Maar we gaan het merken omdat hij een uiterst machtige politieke hooligan is. Met een gewapende, door ressentiment bezeten en een in boosheid gemarineerde F-side. En toch kunnen we iets doen vanuit onze kleine leefwereld hier in de Nederlanden. Daarover later meer.    Tulpen uit Amsterdam, Narcisten uit Washington Maar eerst, zou jij rustig ademhalen bij een zelfingenomen miljardair, die zijn dolle aanhangers het parlement liet bestormen omdat hij zijn herverkiezing verloren had? Een leider die de democratie in het gezicht uitlacht door staatsgeheimen te ontvreemden. Een narcist die desinformatie en leugens verspreidt, het land tot op het bot verdeelt zodat hij al...

Hier en Nuenen

Hier en Nuenen   Een zoektocht door de paden van mijn herinneringen. De foto hierboven laat de Oude Dijk in Nuenen, ergens in 1966 zien. De pony waar mijn oudere broer Jos op zit hoorde bij onze neven en nichten van de familie van Deurzen. Ik houd de teugel van het kleine paard vast, op instructie van papa, die met een Ilford camera het juiste perspectief zoekt. Daardoor zie je het zandpad naar de horizon vernauwen op deze lenteochtend. Een zondag. Want de kleren zijn netjes, en vader heeft tijd. De rest van de week werkte hij als typograaf in een drukkerij. De boombladeren zijn nog niet helemaal uitgelopen. En verderop groeit brem en hop. Klaprozen en korenbloemen waar hommels, meikevers en vliegende herten overheen zweven. De flarden van mensen en gebeurtenissen die mij dierbaar zijn schrijf ik hier  op. Uit liefde voor dat boerendorpje dat Nuenen ooit was. En de veelal fijne gedachten aan de mensen die ik op mijn pad tegen ben gekomen. En ook vanuit het besef dat ...

Ode aan mister Palar

  Volgens de wetenschap (en de Disney film ‘Inside Out’) is er in ons brein een prachtig geheugen- systeem geëvolueerd. Het voorziet herinneringen zorgvuldig van een labeltje plus een routekaart naar de opslag- en bewaarplaats. Wonderlijk! Er worden herinneringen aangemaakt, die een leven lang beschikbaar blijven voor ons bewustzijn.    Grijze pap (De voor jou) belangrijke gebeurtenissen sla je in aparte pakketjes op. Ze gaan via het werkgeheugen naar de sorteerafdeling om een nachtje af te koelen. Soms komen ze langs tijdens de beeldenstorm van een droom terwijl je slaapt. Wanneer herinneringen de moeite waard zijn voor jouw toekomst, worden ze doorgestuurd naar de afdeling kwaliteit. Hier vindt een ingenieus en bijna volledig geautomatiseerd (onbewust) sorteerproces plaats.  Een aantal herinneringen wordt gekoppeld aan leerprocessen die een bewust doel hebben, zoals een (vreemde) taal leren spreken en schrijven, een brommer opvoeren of karate beoefenen. En da...