Hugo Borst heeft het mooi voor elkaar gekregen. De zorg voor zijn
dementerende moeder was ver beneden peil. Hugo boos. Met zijn vaardige
pen schreef hij het manifest ouderenzorg.
En nu omarmt het kabinet de inhoud van Boze Hugo’s verbeterlijstje.
Mooi, zou je denken; eindelijk betere, warmere zorg in onze
verpleeghuizen. Er moeten dan wel even 2 miljard euro en 70.000
professionals gevonden worden om het manifest echt handen en voeten te
geven.
‘Ho doe eens effe rustig…’
…dacht ik toen ik met wijkverpleegkundigen en verzorgenden sprak. Ik
ben teamcoach bij ZuidZorg. Een thuiszorgorganisatie met 1200
verzorgenden en verpleegkundigen in 80 wijkteams. Een aantal wilden even
met hun coach sparren over het behalen van de nieuwe
doelmatigheidsnormen en de druk die op de productiviteit staat.
Natte Borst
Ze waren bezig met hun teamplan. Op de onderdelen kwaliteit en
financiën kwam de discussie los. Over Baardmans Borst met zijn
praatjes. En over wat een normtijd van 12,5 uur zorg per cliënt per
periode betekent. ‘Nou, maak je borst maar nat coach’, begon het gesprek. ‘Het is tijd dat wij ook eens politiek incorrect gaan worden’, zei de verpleegkundige.
Zuster, heb je haast?
De thuiszorgers kwamen met voorbeelden van een steeds grotere druk op
de warme kwaliteit van zorg, het steeds meer moeten doen in steeds
minder declarabele tijd… Dit is wat zij hebben zien veranderen in de
afgelopen jaren:
- Helaas zijn wij er niet meer voor de ‘eenzame ouderen’, want dat past niet binnen onze cliënt uren. Dat ondersteunende praatje moeten we mensen soms ontzeggen!
- Het echte luisteren dat je in je opleiding leert, kun je helaas niet altijd in de praktijk uitvoeren. Vaak ben je eerder bezig met een gesprek tactisch afronden!
- Het ondersteunen van mantelzorgers staat onder druk, we moeten juist meer van ze vragen zodat ze nog zelfstandiger kunnen zijn.
- HELP we krijgen weer een cliënt binnen met vier keer daags zorgvraag vanuit het ziekenhuis!
- Huisartsen maken zich zorgen omdat zorgaanbieders steeds meer een cliënten stop hebben door tekort aan personeel. Waar moeten hun patiënten nu naartoe?
- Wij kunnen met moeite 4 zorgmomenten per dag leveren door een krappe indicatie en tekort aan personeel. Het gevolg is dat de cliënt wordt opgenomen in een verpleeghuis! Langer zelfstandig thuis wonen was toch de bedoeling?
- Van extra (psycho sociale) aandacht voor sombere cliënten naar het werken zonder de jas uit te trekken.
- Als een cliënt begint te huilen hopen dat het snel ophoudt. Er zijn nog 6 cliënten na u… De haast is ons werk binnen geslopen.
Herman van Keeken had deze hit in 1971. Het vaderhart dat scheiden gaat van zijn vrouw, breekt in 10.000 stukken als hij zijn dochtertje ziet. Het raakte destijds velen van ons midden in de borst.
Zuster, je loopt zo hard
De werkdruk is hoog. Het salaris mag beter. De complexiteit van wat mensen mankeert die thuis willen en moeten blijven wonen, neemt toe en daarmee ook de zorgbehoefte en de tijd die daarvoor nodig is. Ziekenhuisopnames moeten korter en dat kan ook dankzij professionele thuisverpleging. Kanjers van vakvrouwen die door weer en soms wind helemaal voor hun cliënten gaan. Dus:
Hugo denk ook aan ons
Aan de stoere vrouwen van de thuiszorg en verpleging. Pleit dus niet alleen voor een betere verpleeghuiszorg. Dat is een eindstation voor velen. Wij zijn het voorportaal. Wij willen geen blues in mineur zingen op de tekst van de carnavalskraker Zuster O zuster. Voor mijn part kom je binnen in je duster….
Reacties
Een reactie posten