Doorgaan naar hoofdcontent

Leyssart dl 3


 

Vooruit met de geit

Het komt waarschijnlijk door de roze bril en de overweldigende natuur. Door de wijze lessen van Regine over de kwetsbare balans tussen temperatuur van de melk of de bacteriën, om een biologische geitenkaas kunnen maken. Of door wat Theo weet over de samenwerking tussen ondergrondse schimmels en de bomen in de bossen rond Leyssart.

Maar eigenlijk is het ontkenning en niet willen weten. Geiten geven melk nadat ze jongen hebben gekregen. Maar om een kudde niet al te groot te laten worden moeten de meesten weg.
Sowieso niet te veel bokken in de groep. Dat geeft onrust en strijd tussen de mannen. De bokjes zijn dus de klos. Maar ook de vrouwelijke geitjes blijven meestal niet bij hun moeder. 

Toen het Franse platteland nog niet onder grootschaligheid gebukt ging, werden de jonge geiten en lammetjes van de Dordogne door de eigen boer vetgemest. Na een aantal maanden zijn ze slachtrijp en konden ze naar speciaal hiervoor uitgeruste abattoirs. De mensen in de Dordogne betaalden een redelijke prijs voor in kalmte rijp geworden geitenvlees zodat iedereen tevreden kon zijn. De producent, de verwerkers en de consumenten.


Maar hier is drastisch verandering in gekomen. In noord Europa wordt steeds meer geitenkaas gegeten. Het is minder vet, bevat minder lactose en het is smaakvol. In 2018 verrezen er in het toch al overvolle Noord-Brabant, mega geitenbedrijven van soms wel meer dan 18.000 dieren. Ondanks uitbraken van Q koorts. 

Ondanks de prijs die milieu en de omwonenden betalen in de vorm van verlies aan diversiteit, stankoverlast en gezondheidsbedreigingen. Geiten kunnen in deze stallen geen natuurlijk gedrag hebben. Ze willen klimmen, grazen, nieuwsgierig door bossages struinen en vooral ook een groepshiërarchie vestigen. Hun horens zijn verwijderd en dus valt er weinig te ‘bokken’. 
Wat deze staldieren rest, is eten en twee keer per dag in een carrousel te gaan staan om leeg gemolken te worden. Zelfs de paring met een echte bok is er niet meer bij. Een rietje met diepvries sperma kunnen ze krijgen in de herfst. Maar het allerergste is toch wel de overproductie van goed en smaakvol vlees.

 De gevolgen

De jonge geitjes in Nederland worden binnen een krappe twee maanden door vetmesters op gewicht gevoerd. Vervolgens gaan ze op een belastend en stresserend transport, duizend kilometer naar Bergerac of zelfs verder naar Spanje of Italië. En daar verstoort de overvloed aan geïmporteerd, spotgoedkoop geitenvlees de locale markt. Zeker in de Dordogne is dat het geval. 

We weten het niet zeker, maar hoogstwaarschijnlijk worden de pieken in het aanbod
van jonge geiten, uiteindelijk tot huisdiervoeder verwerkt: dat levert soms meer op dan een kiloknaller geiten vlees in een Franse supermarkt. 
In Frankrijk bestaat een markt traditie waarbij consumenten vrijwel rechtstreeks bij de producent kunnen kopen. Hierdoor ontstaat een band tussen beide partijen. Complimenten, aanwijzingen of kritiek zorgen ervoor dat boeren hun best blijven doen voor kwaliteit en gezond voedsel. Consumenten weten wie ze dankbaar moeten zijn voor hun eerste levensbehoefte. Een mooi evenwicht dat in Nederland met de komst van de supermarkt ernstig verstoord is.  


De wetenschap dat jonge geiten dit lot beschoren is, gooit natuurlijk roet in het romantische eten.    
Maar wacht even. Heb jij ooit geitenvlees gegeten? 
Ik wel en ik wist niet wat ik mee maakte. Zo verrassend lekker en smaakvol. Een delicatesse! Ik verwachtte een bijsmaak zoals schapenvlees dat kan hebben, maar geen spoortje hiervan.

Probeer het eens een keer en je bent om. Dat beloof ik je. Daarnaast help je mee om het imago van geitenvlees te verbeteren als je zelf een positieve ervaring hebt gehad. 

Kijk hier eens voor recepten voor geitenvlees en hier voor de smaakbeschrijving van geitenvlees. Onno Kleyn, de smaakpastoor beschrijft waar je in Nederland moet zijn voor goed geitenvlees. 

Over het natuurlijke gedrag van geiten moet ik het een andere keer maar eens hebben.

 Aller de l'avant avec la chèvre

C'est probablement à cause des lunettes roses et de la nature écrasante. Grâce aux sages leçons de Regine sur l'équilibre délicat entre la température du lait ou des bactéries, pour être en mesure de faire un fromage de chèvre biologique. Ou par ce que Theo sait de la coopération entre les champignons souterrains et les arbres dans les forêts autour de Leyssart.
 
Mais en fait, c'est du déni et ne pas vouloir savoir. Les chèvres donnent du lait après avoir mis bas. Mais pour ne pas laisser un troupeau devenir trop gros, la plupart d'entre eux doivent partir.

Il n'y a pas beaucoup de chèvres dans le groupe de toute façon. Cela provoque des troubles et des luttes entre les hommes. Donc, c'est la fin de l'argent. Mais aussi les chèvres femelles ne restent généralement pas avec leur mère.
Quand la campagne française n'était pas encore accablée par les grandes étendues, les jeunes chèvres et agneaux de la Dordogne étaient engraissés par leur propre fermier. Après quelques mois, ils étaient prêts pour l'abattage et pouvaient se rendre dans des abattoirs spécialement équipés. Les habitants de la Dordogne payaient un prix raisonnable pour la viande de chèvre qui avait mûri en paix afin que tous puissent être satisfaits. Le producteur, les transformateurs et les consommateurs.

Mais la situation a radicalement changé. En Europe du Nord, on mange de plus en plus de fromage de chèvre. Il est moins gras, contient moins de lactose et est savoureux. En 2018, dans la province déjà surpeuplée du Brabant septentrional, des élevages de chèvres de plus de 18 000 têtes ont vu le jour. Malgré l'apparition de la fièvre Q.

Malgré le prix que l'environnement et les riverains doivent payer sous forme de perte de diversité, de nuisances olfactives et de menaces pour la santé. Les chèvres ne peuvent pas avoir un comportement naturel dans ces stalles. Ils veulent grimper, brouter, se promener curieusement dans les buissons et surtout, ils veulent établir une hiérarchie de groupe. Leurs cornes ont été enlevées, il n'y a donc pas grand-chose à "mâcher".

Ce qui reste à ces animaux, c'est de manger et de se tenir debout dans un carrousel deux fois par jour pour être traites vides. Même l'accouplement avec une vraie chèvre n'est plus possible. Ils peuvent obtenir une paille avec du sperme congelé à l'automne. Mais le pire, c'est la surproduction de viande bonne et savoureuse.

Les consquences

Aux Pays-Bas, les enfants sont nourris au poids par des engraisseurs en l'espace de deux mois seulement. Ils partent ensuite pour un transport stressant et stressant, à mille kilomètres de Bergerac ou même plus loin, vers l'Espagne ou l'Italie. Et là, l'abondance de viande de chèvre importée et bon marché perturbe le marché local. Surtout en Dordogne, c'est le cas.

Nous n'en sommes pas certains, mais il est fort probable que les pointes de l'offre seront les suivantes à partir de jeunes chèvres, transformées en aliments pour animaux de compagnie : cela donne parfois plus d'un kilo de viande de chèvre dans un supermarché français.

En France, il existe une tradition de marché où les consommateurs peuvent acheter presque directement au producteur. Cela crée un lien entre les deux parties. Des compliments, des instructions ou des critiques garantissent que les agriculteurs continuent à faire de leur mieux pour une alimentation saine et de qualité. Les consommateurs savent qui remercier pour leurs produits de première nécessité. Un bon équilibre qui a été sérieusement bouleversé aux Pays-Bas avec l'arrivée du supermarché. 


Le fait de savoir que les jeunes chèvres subiront ce sort les met naturellement dans l'embarras.   

Mais attendez une minute. Avez-vous déjà mangé de la viande de chèvre ? Je l'ai fait et je ne savais pas ce que je vivais. Si étonnamment savoureux et savoureux. Une délicatesse ! Je m'attendais à un goût similaire à celui du mouton, mais sans aucune trace.
Essayez et c'est fini. Je vous le promets. De plus, vous contribuerez à améliorer l'image de la viande caprine si vous avez vous-même vécu une expérience positive.
 
Vous trouverez ici des recettes pour la viande de chèvre et ici la description du goût de la viande de chèvre. Onno Kleyn, le pasteur du goût, décrit où aller aux Pays-Bas pour acheter de la bonne viande de chèvre.
 
Je parlerai du comportement naturel des chèvres une autre fois.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Power to the Pooperd

  Power to the Pooperd: Of, hoe we met knippen en kakken onze onmacht verminderen. Nog een paar dagen te gaan voordat Circus Trump begint. Kan dat goed gaan? Nee. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en wij staan er machteloos bij. Het is namelijk niet ons land, niet onze cultuur en niet onze president. Maar we gaan het merken omdat hij een uiterst machtige politieke hooligan is. Met een gewapende, door ressentiment bezeten en een in boosheid gemarineerde F-side. En toch kunnen we iets doen vanuit onze kleine leefwereld hier in de Nederlanden. Daarover later meer.    Tulpen uit Amsterdam, Narcisten uit Washington Maar eerst, zou jij rustig ademhalen bij een zelfingenomen miljardair, die zijn dolle aanhangers het parlement liet bestormen omdat hij zijn herverkiezing verloren had? Een leider die de democratie in het gezicht uitlacht door staatsgeheimen te ontvreemden. Een narcist die desinformatie en leugens verspreidt, het land tot op het bot verdeelt zodat hij al...

Hier en Nuenen

Hier en Nuenen   Een zoektocht door de paden van mijn herinneringen. De foto hierboven laat de Oude Dijk in Nuenen, ergens in 1966 zien. De pony waar mijn oudere broer Jos op zit hoorde bij onze neven en nichten van de familie van Deurzen. Ik houd de teugel van het kleine paard vast, op instructie van papa, die met een Ilford camera het juiste perspectief zoekt. Daardoor zie je het zandpad naar de horizon vernauwen op deze lenteochtend. Een zondag. Want de kleren zijn netjes, en vader heeft tijd. De rest van de week werkte hij als typograaf in een drukkerij. De boombladeren zijn nog niet helemaal uitgelopen. En verderop groeit brem en hop. Klaprozen en korenbloemen waar hommels, meikevers en vliegende herten overheen zweven. De flarden van mensen en gebeurtenissen die mij dierbaar zijn schrijf ik hier  op. Uit liefde voor dat boerendorpje dat Nuenen ooit was. En de veelal fijne gedachten aan de mensen die ik op mijn pad tegen ben gekomen. En ook vanuit het besef dat ...

Ode aan mister Palar

  Volgens de wetenschap (en de Disney film ‘Inside Out’) is er in ons brein een prachtig geheugen- systeem geëvolueerd. Het voorziet herinneringen zorgvuldig van een labeltje plus een routekaart naar de opslag- en bewaarplaats. Wonderlijk! Er worden herinneringen aangemaakt, die een leven lang beschikbaar blijven voor ons bewustzijn.    Grijze pap (De voor jou) belangrijke gebeurtenissen sla je in aparte pakketjes op. Ze gaan via het werkgeheugen naar de sorteerafdeling om een nachtje af te koelen. Soms komen ze langs tijdens de beeldenstorm van een droom terwijl je slaapt. Wanneer herinneringen de moeite waard zijn voor jouw toekomst, worden ze doorgestuurd naar de afdeling kwaliteit. Hier vindt een ingenieus en bijna volledig geautomatiseerd (onbewust) sorteerproces plaats.  Een aantal herinneringen wordt gekoppeld aan leerprocessen die een bewust doel hebben, zoals een (vreemde) taal leren spreken en schrijven, een brommer opvoeren of karate beoefenen. En da...