Durf te vragen (artikel voor Eindhovens Dagblad)
Ze zit een beetje beduusd aan de eettafel die bezaaid ligt
met fotocamera’s, lenzen, flitsers en allerlei toebehoren. Joia van de Ven (22)
plaatste in deze krant een oproep aan mensen die van hun analoge fototoestel af
wilden. De ruim dertig lieve reacties en de kwaliteit van de spullen hebben
haar duidelijk overdonderd.
Van de Ven: ,,Ik heb net het eerste jaar van mijn opleiding
Image, Media en Technologie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht
afgerond. Voor de fotografievakken heb ik steeds tweede hands camera’s
gebruikt. Die hebben het nadeel dat ze snel kapot gaan. Een beter toestel kost
me honderd euro en dat kan ik niet betalen.”
Haar moeder geeft les in beeldende vorming op basisscholen en
heeft ervaring met de vraag- en aanbod advertenties. Zij heeft vaker via de
krant om textiel en stoffen gevraagd en vond steeds opnieuw mensen die haar van
kostbaar lesmateriaal konden voorzien.
,,Ik ben hier zo superblij mee!” Ze straalt als ze een
kostbare telelens uit een met fluweel gevoerde lederen koker haalt. ,,Deze is
van een man die ooit drie camera’s tegelijkertijd aanschafte voor zijn nieuwe
hobby. Hij nam er meteen een complete uitrusting voor een donkere kamer bij. Een
vriend nodigde hem kort na deze aankoop uit om mee te gaan tennissen. Daarna
heeft hij nooit meer een foto geknipt en vooral heel veel gesport.” Van de Ven
kijkt verbijsterd. ,,Deze dure professionele spullen zijn gedateerd maar nog
gloednieuw!”
De veelal oudere mensen die hun huis aan het opruimen waren,
deelden graag hun verhaal. ,,We hebben mensen ontmoet die vroeger bij elkaar in
de straat woonden en verliefd werden. Ze hielden allebei van fotograferen. Ik
vertelde het koppel waar in Eindhoven ik geboren ben. Dat blijkt het voormalige
huis van hun familie te zijn. Ze werden zo blij van dit toeval dat ik meteen de
hele doka set mee kon nemen.” Er kwamen
zo veel reacties dat van de Ven niet alles op kon halen. Een aantal mensen
heeft ze dus opgebeld en vriendelijk bedankt.
De meeste mensen hebben veel geld en tijd in hun hobby
geïnvesteerd. Het verrast van de Ven dat mensen hier toch gemakkelijk afstand
van doen. Ze laat intussen een klein metalen doosje zien. ,,Dit is een analoge
zelfontspanner. Ik wist niet eens dat die bestonden. Heel bijzonder en
hartverwarmend dat er zo veel aardige mensen zijn…en dat er zo’n overvloed aan
spullen is.”
Ze benadrukt dat de toestellen die zij niet gaat gebruiken,
naar medestudenten van haar opleiding gaan. ,,Dit zijn dingen van waarde en die
ga ik nooit bij het afval doen.”

Reacties
Een reactie posten