Liefde in tijden van disruptie

 

Liefde in tijden van disruptie

De serieuze veranderingen die in veel organisaties aan de gang zijn geven mij hoofdbrekens. De wereld verandert sneller dan snel. Er  wordt over 'disruptieve innovatie' gesproken.

Disruptief wil zeggen: ontwrichtend. Ontwrichtende vernieuwingen dus die de wereld op zijn kop zetten. Denk aan de smartphone die in één klap de PC, het fototoestel, taperecorder en SMS overbodig maakte en daarmee traditionele verdienmodellen van multinationals verkruimelde. 

Silicon Valley wemelt van de bedrijfjes die de heilige graal van exponentieel succes zoeken. Uber, Airbnb en Facebook zijn de groot geworden dromen van een paar enkelingen. En inmiddels dringt The American Dream ook de hoofden binnen van achtste groepers die apps leren bouwen. Onze kinderen willen op hun achttiende miljonair zijn.  Gewoon omdat het kan. Wtf?

Net als in de film

Waarom voel ik hier onbehagen bij? Zijn we zo onderhand niet uitgekeken op winstmaximalisatie. Uitgeknepen door procesoptimalisatie. Ziek van uitsluiting want: risico minimalisatie? We waren toch verontwaardigd toen we na het zien van de Big Short en The Wolf of Wallstreet onze kleinzielige wereld terug in stapten?

Mijn collega vroeg me een tijdje geleden: "Wat is er nodig om onze organisatie er weer bovenop te helpen?" Mijn spontane antwoord was:"Liefde!" Ik vergeet niet snel haar proestende lach. Alsof ik een schuine mop vertelde... Wtf?

 

Waar is de liefde? 

Mensen willen gezien en gewaardeerd worden. Mensen zoeken naar hechting en verwantschap omdat die de basis vormen voor vertrouwen en veiligheid. Organisaties kunnen gemeenschappen vormen waar mensen, behalve werken voor hun geld, ook willen sterven voor de zaak. Meestal zijn dat organisaties waar relaties gekoesterd worden. Waar wederzijds respect, elkaar helpen, en gezond menselijk contact aangemoedigd worden. 

Deze gemeenschappen zijn niet de 'slachthuizen van de ziel' of  'intensieve menshouderijen', maar plaatsen waar plezier, creativiteit en geluk ontstaan. Hier willen mensen het beste van zichzelf geven. Het hoeft er niet uitgeperst  te worden. Flow komt als warme nectar uit het hart. Noem het liefde. En nee; het gezin is voor veel mensen heus niet de enige plek om liefde te geven en ontvangen. Met je collega’s heb je vaak meer en langer contact dan met je gezin.

 

Wat zien we gebeuren in deze disruptieve tijden? Kleine bedrijfjes creëren mondiale digitale gemeenschappen. Je hebt via Mark Zuckerberg (Suikerberg- what's in a name…) meer vrienden en digitale felicitaties dan je aankunt. Je maakt een hotel en onderneming van je zolder of tuinhuis. Een taxi van je auto. Boodschappen doe je niet meer, je laat ze bezorgen. Wtf?

Het verdienmodel zit vernuftig in elkaar. Jij doet het eigenlijke werk. Maar het girale geld van de massa stroomt via een app of website, naar een klein groepje. De disruptives van Uber, Airbnb en Facebook zijn multimiljardairs en nog geen 40 jaar oud. En ja. Ze tonen hun bekommering met de wereld door aan liefdadigheid te doen. En dat is toch ook een daad van Liefde? Bedankt! Like! 

De waardering voor de slimme ontwrichters is mij te manisch en te enthousiast. Het is een nieuwe bevestiging van de ratrace naar buitenissige status en grenzeloze hebzucht. Deze successen zijn nieuwe rolmodellen voor de copycats. Tegelijkertijd groeit het aantal gebruikers van hun diensten.

Want er zit voor ieder van ons ook iets in. Like! Bedankt! 

Intussen worden de organisaties waar mensen hun bloed, zweet en tranen voor elkaar over hebben kleiner of ze verdwijnen helemaal. Ze moeten in ieder geval efficiënter en digitaler worden. O wee als er mensen met veel te veel geld in jouw organisatie hebben geïnvesteerd.  Die doen dat altijd met zichzelf als einddoel.  Jij mag hun rendement veilig stellen met jouw zweet, misschien bloed en waarschijnlijk tranen.

En dat terwijl er steeds meer mensen aan burn-out klachten lijden (1 op de 6 werknemers inmiddels...) onder andere omdat de veiligheid en zekerheden uit de werkgemeenschappen verdwijnen en er werkdruk voor in de plaats komt. Bedankt!

Maar er is troost en er is nog steeds liefde in disruptieve tijden.

Je bent ZZP-er geworden! Je kunt in een Ubertaxi naar een Airbnbtje rijden. Met je maatje in een boxspring op je iPhone, jouw Facebook vrienden berichten dat je heerlijk aan het ontstressen bent. 

Online wordt je door een mindfullness coach bij de les gehouden. Laat in de avond laat je Gorillaz nog even een zakje nacho’s bezorgen. Omdat het kan. 

En als je niet kunt slapen kun je online op zoek gaan naar vakantie bestemmingen in de verste uithoeken van de wereld. Waar het leven nog eenvoudig en vooral authentiek is. Maar voor 19 euro naar Rome vliegen kan ook. Daar in Rome kun je zien dat er na ieder abrupt geëindigd tijdperk gewoon weer een nieuw boven op het oude wordt gestapeld.... 

Zie ook het artikel van Saskia Aalberts op www.frankwatching.com Hier vind je 7 bruikbare tips om in de ratrace van innovatie te blijven meedraaien. Doe mee of ga ten onder!