Doorgaan naar hoofdcontent

Open brief terug voor Mark Rutte




Beste Mark,

Dank voor jouw brief in de krant van gisteren. Ik zal een open reactie geven en meteen maar met de vaas in huis vallen.

Ons land is in mijn ogen geen “teer bezit” dat van “ons allemaal” is. Als je met ‘teer’ misschien asfalt bedoelt en met ‘bezit’ de drang om over dat asfalt, op topsnelheid naar meer consumeren onderweg te zijn, dan begrijp ik deze woordkeuze.  
‘Ons allemaal’ vind ik ook niet heel handig gekozen trouwens. Dat zou betekenen dat we dermate trots zijn op onze verworvenheden dat gele hesjes alleen aangetrokken hoeven worden bij pech onderweg of andere calamiteiten. (Sorry dat ik nu wat kritisch ben op jouw formulering, maar ja wat verwacht je?)

Je bent namelijk intelligent genoeg om te weten wat er eigenlijk speelt bij een groeiende groep Nederlanders. Zal ik het dan maar op zijn Jan-boerenfluitjes zeggen? Het is gewoon klote dat Nederlanders het vertrouwen in, en de solidariteit met hun politieke leiders aan het verliezen zijn. De verbindende kracht van een rechtvaardig geleide democratie wordt gemist. 

Dat is wat je bedoelt toch? En daarom moeten we proberen niet achter Wilders en Baudet aan te lopen. Maar waarom zouden zo veel gewone mensen juist hen op het podium willen zien? 

Je zegt dat “je van de compromissen bent en meestal water bij de wijn doet, omdat je bijna nooit helemaal je zin kunt krijgen”.  Misschien doe je iets te veel water bij de wijn in de verkeerde glazen Mark, en schenk je ruimhartig bij in de altijd halfvolle glazen van je ondernemende vrijheidsminnende vrinden. Je weet wel, de  mensen die maximaal geld maken met geld en dat doen over de ruggen van de ‘gewone mensen’. De mensen die hun kinderen graag laten studeren, die mantelzorgen voor hun naasten en keihard werken om een beetje vooruit te komen, maar die als een muis in een tredmolen rondrennen. De mensen die een geel hesje aan willen trekken omdat ook zij weer solidariteit en vertrouwen willen ervaren. Geen woorden maar merkbare verbetering.

Je weet dat veel kapitalisten helemaal geen reële bijdrage aan de economie leveren. Ze trekken geld uit de economie, hun beleggingen in. En toch sta je toe dat ze belasting ontduiken, dat ze ongehinderd hun kapitalen beleggen in schaarser wordende huizen, hun werknemers de zekerheid ontnemen door te voortdurend te reorganiseren en ze alleen nog als flexers terug te nemen. Dit is een calamiteit aan het worden Mark. Dat vraagt om een alarmsignaal waar een geel hesje best een passende metafoor is. Maar jij wil fijn samen vaasje vasthouden…. 

Het gaat niet om geld alleen. Het gaat erom dat mensen er mee kunnen verwerven wat werkelijk van waarde is: vrijheid, ontplooiingsmogelijkheden, rechtvaardigheid en vertrouwen in elkaar. Een aantrekkelijke toekomst.  Als de ene helft van de Nederlanders  het te druk heeft om de eindjes aan elkaar te knopen (en voor hun geliefden te zorgen), en de andere te druk met verzinnen van belastingtrucs en het veilig stellen van voornamelijk hún comfort, dan raakt bij die ene helft het vaasje dus leeg. Omdat de andere helft van jou de bloemetjes buiten mag en kan gaan zetten. 

Dus Mark, je moet het niet vreemd vinden als er binnenkort mensen naar Den Haag komen met een vaasje. Het vaasje dat ze vooral niet samen met jou vast willen houden maar het liefst door het glas-in-lood van je torentje zouden willen kinkelen.  Ze zullen het meestal niet doen. Ze weten vaak wel wat het juiste is om te doen.  

Toch gun ik jou een paar miljoen vaasjes op jouw stoep. Al was het maar om te laten zien hoe veel mensen zich nu eens niet door politiek gedraai voor de gek laten houden. Hou maar beter je hart vast en luister eens wat langer dan alleen naar het kloppen ervan. Misschien dat je dan wat beter beseft wat gewone mensen van een inspirerend leider nodig hebben. 

Fijne feestdagen!

Gewone Wim.


Reacties

  1. Reacties
    1. Goed onder woorden gebracht. De toevoeging van de plaatjes maakt t wel wat luchtiger. Maar ik baal als een stekker. En een rij vaasjes omgooien met een domino-effect zou, wat mij betreft, een goed plan zijn. Onschuldig en zelf de brokstukken gebruikenbij verdere acties. (Of daar wat moois van maken).

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Mooie dagen gewenst!

  Lieve, gave mensen, Kerstmis. Dat feest van vrede op aarde, terwijl je in de Action om het laatste gourmetstel vecht. Of dan Nieuwjaar. Het moment waarop je met goede voornemens in je hoofd naar de schaal oliebollen kijkt en denkt: Morgen Begint Alles. Laten we eerlijk zijn: we zijn allemaal een beetje gek, imperfect en iets te hard aan het zoeken naar dat wat nooit echt te vinden is. Perfect geluk? Het bestaat niet. En als het al bestond, we zouden het wantrouwen. Dus dit jaar wens ik ons geen perfecte kerstdagen of een foutloos 2025. Ik wens ons iets veel beters:   Dat we durven lachen om ons eigen gestuntel. Dat we de knop van onze verlangens een beetje naar links draaien en ons ego kunnen beteugelen. Dat we ons mogen verbazen over hoeveel troost er zit in een schouderklopje, een flauwe grap, of een glas wijn dat nét te vol geschonken is. Want uiteindelijk zijn we allemaal koekenbakkers, die elkaar soms totaal niet begrijpen en desondanks elkaar proberen vast te...

Ballen in de Doos!

  Dit ken jij vast ook wel;  overlijdensberichten en bidprentjes. Ze slingerden vorig jaar wat rond in lades, op een stapeltje tussen belasting- en andere papieren of waren achter de kast gevallen. Op sommige momenten was ik me bewust van mijn wegkijk routine. Meestal niet, want de doden zitten bij voorkeur niet de hele dag op het netvlies. Totdat ik mezelf aan het eind van sommige dagen versomberd terugvond. Ik had toen nog niet helder wat er aan me trok.  Down the Road Totdat ik vorig jaar Evert op TV zag. Met vijf mede Downies en hun twee begeleiders, was hij Down the Road op vakantie in Canada. De puurheid van Evert over zijn verward bedroefde gevoelens aangaande het meisje waar hij verkering mee heeft én de jongens waar hij stapelverliefd op is, mogen er van de begeleiders helemaal zijn. Het verdriet en de frustraties overspoelen Evert soms zo zeer dat hij er bijna in verdrinkt. Totdat Evert opschrijft of tekent wat deze grote gevoelens met hem doen en hij ze...

Vrede in jezelf en met de wereld? Word vrienden met AI!

Zo zou Spinoza er vandaag uit kunnen zien. Appen met Spinoza en je hart luchten bij ChatGPT: ja hoor, zelfs kunstmatige intelligentie kan je helpen met die eeuwige vraag hoe je een beetje tevredener kunt zijn met jezelf en je leven. En dit is nog maar het begin van een nieuwe wereldorde, waarin we samen met AI uitvogelen wat het betekent om mens te zijn. Je kent me inmiddels. Peinzend over het leven, dat fascinerende maar bij vlagen frustrerende wonder. De een zoekt afleiding door zijn computer steeds opnieuw uit elkaar te schroeven, de ander kookt zichzelf richting een Michelinster. Ik duik de filosofie in en praat met vrienden, hopend dat ik daardoor iets meer van mezelf snap. En met kerst in zicht nodig ik je uit om mee te wandelen door die verwarrende jungle die wij onze binnenwereld noemen.   Flipperkastleven Stuiteren we niet gewoon als stalen knikkers door de flipperkast van het bestaan? Soms knallen we vol tegen de bumpers: complimenten hier, afkeuring daar, een beetje ...