Doorgaan naar hoofdcontent

Open brief terug voor Mark Rutte




Beste Mark,

Dank voor jouw brief in de krant van gisteren. Ik zal een open reactie geven en meteen maar met de vaas in huis vallen.

Ons land is in mijn ogen geen “teer bezit” dat van “ons allemaal” is. Als je met ‘teer’ misschien asfalt bedoelt en met ‘bezit’ de drang om over dat asfalt, op topsnelheid naar meer consumeren onderweg te zijn, dan begrijp ik deze woordkeuze.  
‘Ons allemaal’ vind ik ook niet heel handig gekozen trouwens. Dat zou betekenen dat we dermate trots zijn op onze verworvenheden dat gele hesjes alleen aangetrokken hoeven worden bij pech onderweg of andere calamiteiten. (Sorry dat ik nu wat kritisch ben op jouw formulering, maar ja wat verwacht je?)

Je bent namelijk intelligent genoeg om te weten wat er eigenlijk speelt bij een groeiende groep Nederlanders. Zal ik het dan maar op zijn Jan-boerenfluitjes zeggen? Het is gewoon klote dat Nederlanders het vertrouwen in, en de solidariteit met hun politieke leiders aan het verliezen zijn. De verbindende kracht van een rechtvaardig geleide democratie wordt gemist. 

Dat is wat je bedoelt toch? En daarom moeten we proberen niet achter Wilders en Baudet aan te lopen. Maar waarom zouden zo veel gewone mensen juist hen op het podium willen zien? 

Je zegt dat “je van de compromissen bent en meestal water bij de wijn doet, omdat je bijna nooit helemaal je zin kunt krijgen”.  Misschien doe je iets te veel water bij de wijn in de verkeerde glazen Mark, en schenk je ruimhartig bij in de altijd halfvolle glazen van je ondernemende vrijheidsminnende vrinden. Je weet wel, de  mensen die maximaal geld maken met geld en dat doen over de ruggen van de ‘gewone mensen’. De mensen die hun kinderen graag laten studeren, die mantelzorgen voor hun naasten en keihard werken om een beetje vooruit te komen, maar die als een muis in een tredmolen rondrennen. De mensen die een geel hesje aan willen trekken omdat ook zij weer solidariteit en vertrouwen willen ervaren. Geen woorden maar merkbare verbetering.

Je weet dat veel kapitalisten helemaal geen reĆ«le bijdrage aan de economie leveren. Ze trekken geld uit de economie, hun beleggingen in. En toch sta je toe dat ze belasting ontduiken, dat ze ongehinderd hun kapitalen beleggen in schaarser wordende huizen, hun werknemers de zekerheid ontnemen door te voortdurend te reorganiseren en ze alleen nog als flexers terug te nemen. Dit is een calamiteit aan het worden Mark. Dat vraagt om een alarmsignaal waar een geel hesje best een passende metafoor is. Maar jij wil fijn samen vaasje vasthouden…. 

Het gaat niet om geld alleen. Het gaat erom dat mensen er mee kunnen verwerven wat werkelijk van waarde is: vrijheid, ontplooiingsmogelijkheden, rechtvaardigheid en vertrouwen in elkaar. Een aantrekkelijke toekomst.  Als de ene helft van de Nederlanders  het te druk heeft om de eindjes aan elkaar te knopen (en voor hun geliefden te zorgen), en de andere te druk met verzinnen van belastingtrucs en het veilig stellen van voornamelijk hĆŗn comfort, dan raakt bij die ene helft het vaasje dus leeg. Omdat de andere helft van jou de bloemetjes buiten mag en kan gaan zetten. 

Dus Mark, je moet het niet vreemd vinden als er binnenkort mensen naar Den Haag komen met een vaasje. Het vaasje dat ze vooral niet samen met jou vast willen houden maar het liefst door het glas-in-lood van je torentje zouden willen kinkelen.  Ze zullen het meestal niet doen. Ze weten vaak wel wat het juiste is om te doen.  

Toch gun ik jou een paar miljoen vaasjes op jouw stoep. Al was het maar om te laten zien hoe veel mensen zich nu eens niet door politiek gedraai voor de gek laten houden. Hou maar beter je hart vast en luister eens wat langer dan alleen naar het kloppen ervan. Misschien dat je dan wat beter beseft wat gewone mensen van een inspirerend leider nodig hebben. 

Fijne feestdagen!

Gewone Wim.


Reacties

  1. Reacties
    1. Goed onder woorden gebracht. De toevoeging van de plaatjes maakt t wel wat luchtiger. Maar ik baal als een stekker. En een rij vaasjes omgooien met een domino-effect zou, wat mij betreft, een goed plan zijn. Onschuldig en zelf de brokstukken gebruikenbij verdere acties. (Of daar wat moois van maken).

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Power to the Pooperd

  Power to the Pooperd: Of, hoe we met knippen en kakken onze onmacht verminderen. Nog een paar dagen te gaan voordat Circus Trump begint. Kan dat goed gaan? Nee. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en wij staan er machteloos bij. Het is namelijk niet ons land, niet onze cultuur en niet onze president. Maar we gaan het merken omdat hij een uiterst machtige politieke hooligan is. Met een gewapende, door ressentiment bezeten en een in boosheid gemarineerde F-side. En toch kunnen we iets doen vanuit onze kleine leefwereld hier in de Nederlanden. Daarover later meer.    Tulpen uit Amsterdam, Narcisten uit Washington Maar eerst, zou jij rustig ademhalen bij een zelfingenomen miljardair, die zijn dolle aanhangers het parlement liet bestormen omdat hij zijn herverkiezing verloren had? Een leider die de democratie in het gezicht uitlacht door staatsgeheimen te ontvreemden. Een narcist die desinformatie en leugens verspreidt, het land tot op het bot verdeelt zodat hij al...

Hier en Nuenen

Hier en Nuenen   Een zoektocht door de paden van mijn herinneringen. De foto hierboven laat de Oude Dijk in Nuenen, ergens in 1966 zien. De pony waar mijn oudere broer Jos op zit hoorde bij onze neven en nichten van de familie van Deurzen. Ik houd de teugel van het kleine paard vast, op instructie van papa, die met een Ilford camera het juiste perspectief zoekt. Daardoor zie je het zandpad naar de horizon vernauwen op deze lenteochtend. Een zondag. Want de kleren zijn netjes, en vader heeft tijd. De rest van de week werkte hij als typograaf in een drukkerij. De boombladeren zijn nog niet helemaal uitgelopen. En verderop groeit brem en hop. Klaprozen en korenbloemen waar hommels, meikevers en vliegende herten overheen zweven. De flarden van mensen en gebeurtenissen die mij dierbaar zijn schrijf ik hier  op. Uit liefde voor dat boerendorpje dat Nuenen ooit was. En de veelal fijne gedachten aan de mensen die ik op mijn pad tegen ben gekomen. En ook vanuit het besef dat ...

Ode aan mister Palar

  Volgens de wetenschap (en de Disney film ‘Inside Out’) is er in ons brein een prachtig geheugen- systeem geĆ«volueerd. Het voorziet herinneringen zorgvuldig van een labeltje plus een routekaart naar de opslag- en bewaarplaats. Wonderlijk! Er worden herinneringen aangemaakt, die een leven lang beschikbaar blijven voor ons bewustzijn.    Grijze pap (De voor jou) belangrijke gebeurtenissen sla je in aparte pakketjes op. Ze gaan via het werkgeheugen naar de sorteerafdeling om een nachtje af te koelen. Soms komen ze langs tijdens de beeldenstorm van een droom terwijl je slaapt. Wanneer herinneringen de moeite waard zijn voor jouw toekomst, worden ze doorgestuurd naar de afdeling kwaliteit. Hier vindt een ingenieus en bijna volledig geautomatiseerd (onbewust) sorteerproces plaats.  Een aantal herinneringen wordt gekoppeld aan leerprocessen die een bewust doel hebben, zoals een (vreemde) taal leren spreken en schrijven, een brommer opvoeren of karate beoefenen. En da...